زندگى دستخوش نگرانى و تشويش نخواهد شد . ازاين‌رو است كه شخصى كه صاحب ايمان مذهبى باشد ، از هر اضطراب و تشويش مصون مىماند . ديل كارنگى مىگويد : « در آمريكا به‌طور متوسط هر 35 دقيقه ، يك نفر انتحار مىكند و هر دو دقيقه ، يك نفر ديوانه مىشود . اگر مردم دنبال آن آرامش كه در مذهب و دعاهاى مذهبى است مىرفتند ، بيشتر اين خودكشىها و ديوانگىها منتفى مىشد » . دكتر گيلرداورز مىگويد : « ما در زندگى به ايمان و اعتدال احتياج داريم و من با ژوشو الوت ليمان ، فيلسوف بزرگ عصر حاضر هم‌عقيده هستم ؛ آنجا كه مىگويد : دين و مذهب در زندگى به انسان اطمينان و تكيه‌گاه روحى مىبخشد » . قرآن با صراحت هرچه تمام‌تر آرامش و ثبات خاطر را از آن كسانى مىداند كه داراى ايمان باشند و مىفرمايد : « الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ » ( انعام - 82 ) يعنى ، فقط براى آن دسته امنيت و آرامش خاطر است كه داراى ايمانند و آن را با ظلم و ستم نپوشانيده‌اند . و در سوره رعد ، آيه 28 نيز مىفرمايد : « أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ » . يعنى ، آگاه باش ، با ياد خدا دل‌ها آرام مىگيرد . هم‌چنين ، در سوره فتح ، آيه 3 مىفرمايد : « هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدادُوا إِيماناً » . يعنى ، اوست كه آرامش را در دل‌هاى افراد باايمان فرود مىآورد تا به ايمان خود بيفزايند . مذهب با مقررات اخلاقى و تعاليم حيات‌بخش خود غريزه حرص ، آز ، جاه‌طلبى و ثروت‌اندوزى انسان را ، كه يكى از عوامل پيدايش اضطراب در افراد آدمى است ، به‌صورت صحيحى تعديل مىكند و او را به عزت نفس و مناعت طبع و نيكوكارى و پرهيزكارى دعوت مىنمايد و در اين راه به سخنرانىهاى خشك و سمينارهاى بىروح اكتفا نورزيده بلكه از راه تعيين پاداش‌هاى بزرگ و كيفرهاى سخت از حرص و آز نامشروع و غير قانونى و آزارانگيز او كاسته است و بدين وسيله از هر نوع تجمل‌پرستى و گرايش بىحدوحساب به دنيا ، كه آرامش روحى را از انسان سلب مىكند ، جلوگيرى نموده و دگرگونى خاصى كه شايسته مقام انسانى است در روان او به وجود آورده و اثر نامطلوب اضطراب را خنثى مىكند .